De vraag van deze week is er een uit de categorie: ‘wat beslis jij?’

 

Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende meningen. Er bestaat op deze vraag volgens mij dan ook geen fout antwoord. Dat geldt overigens voor elke vraag van de week, aangezien het altijd jouw persoonlijke mening of ervaring is. Sterker nog; de mening die je nu hebt kan volgend jaar helemaal anders zijn. Je wordt ouder, maakt van alles mee in je leven. Dat zorgt ervoor dat je een bepaalde blik hebt op het leven en de dingen die daarbij horen. Naarmate jij meer ervaringen opdoet, stel je jouw beeld op de wereld en jouw leven bij en kan dus ook jouw antwoord op een vraag bijgesteld worden.

Toen ik zelf deze vraag kreeg was mijn eerste gedachte: wat wordt er nu precies bedoeld? Ik ben zelf van mening dat het altijd goed is om, ongeacht je persoonlijke omstandigheden en de levensfase waar je in verkeert, wel stil te staan bij jouw persoonlijke wensen voor het geval jouw uitvaart zich sneller dan verwacht aandient. Ik merk wel dat ik vanuit mijn werk en persoonlijke ervaringen het vooral vanuit de praktische kant benader. Wil je begraven of gecremeerd worden? Wil je een kerkelijke uitvaart of liever niet? Heb je wensen voor bloemen, of wil je een collecte voor een goed doel? Welke muziek wil je dat er gedraaid wordt? Ik merk dat mijn eerste aandacht gericht wordt op het zo persoonlijk mogelijk maken van de uitvaart, liefst tot op het detail. Dit soort vragen worden bij ons aan tafel dan ook met enige regelmaat besproken. Niet omdat het moet, maar omdat het onderwerp bij ons net zo gewoon is als school, hobby’s en andere zaken die je zoal aan tafel bespreekt. Het is mijn persoonlijke ervaring dat het ook heel fijn is als de persoon waar het in een uitvaart om gaat zelf een inhoudelijke bijdrage heeft geleverd aan zijn wensen voor het afscheid. ‘Zo had hij het graag gewild’ maakt het voor de nabestaanden vaak een stuk eenvoudiger om keuzes te maken. En geloof me, in het voorbereiden van een uitvaart moeten er een heleboel keuzes gemaakt worden!

Er zijn ook mensen die een meer rationele kijk hierop hebben. Zij hebben een uitvaartverzekering, hebben vaak ook een testament opgemaakt bij de notaris en laten de inhoudelijke invulling verder over aan de nabestaanden. Omdat ze het er liever niet over willen hebben, of omdat het ze echt niets uitmaakt. Of om allerlei andere redenen die allemaal even legitiem zijn. Vroeger begreep ik hier niks van en vond ik het moeilijk om verbinding te krijgen met mensen die er op deze manier mee omgaan. Inmiddels heb ik gelukkig ervaren dat, hoewel ik zelf een andere basis-instelling heb, ik ook heel veel kan leren van deze mensen en hun blik op leven en dood. Vooral als deze mensen plots overlijden kan ik met verbazing en diep respect kijken naar hoe ze, zonder het erover te hebben, heel vaak hun zaken tot in de puntjes geregeld hebben, zodat de nabestaanden niet met (financiële) zorgen achterblijven.

Jongere mensen staan vaak nog zo midden in het leven dat het onderwerp ‘dood’ echt nog een ‘ver-van-mijn-bed-show’ is. Ze denken er niet over, hebben het er nooit over en hebben vaak ook nog niks geregeld. Dat kan overigens wel in één klap veranderen als ze al dan niet onverwacht te maken krijgt met het overlijden van een ouder, broer, zus, vriend of vriendin. Dan komt de dood opeens heel dichtbij en verandert het perspectief in één ogenblik.

Ik ben heel benieuwd hoe jij hiernaar kijkt. Vind jij het belangrijk om je eigen uitvaart al te regelen? Heb jij misschien al iets geregeld? Misschien zelfs wel officieel vastgelegd? Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaring en mening en lees graag je reactie.