Bij mijn ouders thuis hangt al jaren een ‘tegeltjeswijsheid’ in de garage; ‘Ik geloof in God, maar niet in zijn grondpersoneel.’ Toen ik deze spreuk voor het eerst las heb ik hard om gelachen en nog steeds verschijnt er een lach op mijn gezicht als ik eraan denk. Hij verwoordt voor mij op een heel humoristische manier hoe ik het ervaar. 

Als klein meisje moest ik vroeger elke week mee naar de kerk. Als kind vond ik het maar saai, elke week wel drie kwartier in de kerk zitten en luisteren naar allerlei saaie lezingen waar ik toch niks van begreep. Ik had er ook wel mijn vraagtekens bij, of alles wat gezegd werd ook wel echt waar was. Wel vond ik de rituelen van de kerk mooi; kaarsjes aansteken, bidden en samen liedjes zingen vond ik fijn. Ondanks mijn vraagtekens over de invulling van het geloof door mensen, heb ik echter nooit getwijfeld aan het bestaan van een Goddelijke macht. 

In de afgelopen 20 jaar heb ik persoonlijk veel ervaring mogen opdoen in het werken met energie. In mijn werk met cliënten ervaar ik niet alleen mijn eigen energie, maar heb ik ook geleerd om de energie van de ander te voelen, blokkades op te sporen en hiermee te werken, zodat er energie weer kan gaan stromen op de plekken waar deze gestagneerd is. Dat is niet ‘mijn’ talent. Ik bedoel hiermee dat dit niet iets is wat ik doe. Ik voel, zie en weet dat ik hierbij geholpen word door energieën van licht, die als het ware door mij heen werken. In die zin fungeer ik als een doorgeefluik en krijg ik aanwijzingen in wat nodig is voor de persoon waar ik mee aan het werk ben. Ik heb in de afgelopen jaren meerdere malen kleine en grote wonderen zien gebeuren, zowel bij mezelf als bij mijn cliënten. En daar zitten ook cliënten tussen die behoorlijk sceptisch zijn over het bestaan van iets dat met de gebruikelijke 5 zintuigen niet waarneembaar is. Mijn hart maakt dan ook altijd een extra groot vreugdesprongetje als zelfs deze cliënten merken dat de behandelingen verschil maken. 

In de laatste levensfase grijpen mensen vaak terug naar het geloof, of dat nu wel of niet aan een bepaalde geloofsovertuiging verbonden is. Het biedt troost en houvast in een tijd waarin loslaten centraal staat. En soms zien, voelen of ervaren mensen op een of andere manier de aanwezigheid van iets ongrijpbaars. Mensen waarmee ik gesproken heb beschrijven het soms als een licht, of een wolk van energie, sommigen zien werkelijk lichtwezens. En dan kan zomaar de meest ‘nuchtere’ persoon zomaar beginnen te twijfelen aan zijn overtuiging dat dood gewoon dood is. 

Hoe sta jij tegenover deze vraag? Geloof jij dat er meer is tussen hemel en aarde? Of totaal niet? Kun je wat meer vertellen over jouw ervaringen en hoe jij het ziet? Ik vind het leuk om te lezen en je krijgt altijd een reactie terug. 

Ik wens je een mooie nieuwe week!

Liefs, Claudia