Elke week werk ik met mensen die gaan overlijden. En ook werk ik elke week met mensen voor wie dat moment nog niet zo snel te verwachten is, maar die wel op de een of andere manier met dit thema te maken hebben. Soms in de directe omgeving, soms gaat het om een ervaring die al een tijdje geleden is, maar waarvan de emoties zijn weggestopt en waardoor iemand vastloopt in zijn leven.

Ik werk met mensen die uitkijken naar de dood en ik zie mensen die er doodsbang voor zijn, er niets over willen horen. Mensen die alles uit de kast trekken om zo lang mogelijk te blijven leven, koste wat kost. Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende manieren hoe wordt omgegaan met dit onderwerp. En weet je, ik begrijp ze allemaal. Ik begrijp de mensen die er heel open over zijn en soms zelfs uitkijken naar het moment dat ze eindelijk het leven los mogen laten. Ik begrijp ook dat andere mensen alles op alles willen zetten om zolang mogelijk te blijven leven. Ik begrijp de mensen die niet zo goed weten wat ze er nu eigenlijk van vinden en zich daarom vasthouden aan wat hun naasten ervan zeggen en vinden. Ik begrijp ook de mensen die er nog nooit bij stil hebben gestaan, simpelweg omdat ze nog volop in het leven staan. 

Ik schreef het al eens eerder in een Blog; ooit was ik doodsbang voor de dood. Inmiddels is dat wel anders en durf ik te zeggen dat ik niet meer bang ben voor de dood, al hoop ik wel dat ik nog heel veel jaren hier bij mijn gezin mag blijven en samen met hen lief en leed mag delen. Maar heel soms vraag ik me wel eens af hoe ik het zal ervaren als mijn laatste uren zijn aangebroken. Ik ben ervan overtuigd dat het leven na de dood doorgaat, zij het op een andere manier. Ons fysieke aardse lichaam laten we tenslotte achter. Maar ondanks al mijn ervaring en overtuigingen weet ik natuurlijk ook niet helemaal zeker hoe het na het sterven verder gaat. Ik kan me best voorstellen dat ik dan, als het erop aankomt, alsnog angst ervaar en bang zal zijn voor wat er komen gaat. En misschien ook helemaal niet… de tijd zal het leren. Hoe dan ook; op dit moment ben ik niet bang voor de dood.

Denk jij hier wel eens over na? Ben jij bang voor de dood? Of helemaal niet? En heb je het er wel eens over met je familie of vrienden? Ik ben heel benieuwd hoe jij hier tegenover staat. Je kunt je reactie achterlaten onder dit bericht.

Heb een fijn weekend!