In de laatste dagen en uren van een mensenleven is er bij de naasten vaak een sterke behoefte om de hand vast te houden, vooral als een gesprek niet meer mogelijk is. Nog even aanraken zolang het kan, laten weten dat je er bent er en dat je geliefde niet alleen is. Aan de andere kant speelt er soms ook het niet durven of kunnen loslaten. Het is een emotioneel proces waar ieder individu op zijn eigen manier doorheen gaat. En het vasthouden van de hand is dan vaak een soort baken van troost, zo dicht mogelijk bij jouw geliefde zijn.
Het vasthouden van de hand kan het voor jouw geliefde op een onbewust niveau ook moeilijker maken om los te laten. Door zijn hand vast te houden, houdt je hem als het ware ook energetisch vast, waardoor de overgang van dit leven naar ‘Thuis’ een moeizamer proces kan zijn.
Gelukkig is er wel een manier om aan iedereen tegemoet te komen! Je kunt elkaars hand aanraken, zonder de ander vast te houden. In plaats van dat jij de hand van jouw geliefde vasthoudt (fysiek én energetisch), leg je jouw hand onder de zijne. Op die manier heeft de ziel de regie; hij kan jouw aanwezigheid voelen en kan tegelijkertijd zelf bepalen wanneer hij klaar is om los te laten.

N.B. ik heb het voor het gemak steeds over ‘hij’. Het spreekt voor zich dat je hier ook ‘zij’ kunt lezen.